سلام به همه شمایی که اومدید ! نمی دونم چه قدر براتون عجیب بود وقتی فهمیدید این وبلاگ بعد از ماه ها به روز شد . بعله ! ما هنوز هستیم گر چه نیستیم ...
از همه ی دوست های عزیزی که توی این مدت من رو تنها نذاشتن تشکر می کنم . یه تشکر ویژه هم از دوستان ناژوانی . اون هایی که چه توی جلسات انجمن و چه توی این دنیای مجازی کمکم کردند و اگه توی این مدت پیش رفتی داشتم دست کم ، بسیاری از اون رو مدیون اون ها هستم . یه تشکر ویژه تر از هم کلاسی های مدرسه ای و هم راهان انجمنی ، دو دوستم که پام رو به این انجمن باز کردن ، امیر میرزایی و رضا طبیب زاده . و یه تشکر ویژه تر تر از دوست خوبی که من رو توی این مدت هم مثل خیلی وقت های دیگه هم راهی کرد . ناژوانی ها احتمالا می دونن منظورم کیه . اون که بغل دست خودم می نشست و شاید سکوتش بعضی ها رو خسته می کرد . توی سرمای عجیب و غریب امسال و با اون مشکلاتی که من از بعضی هاش خبر دارم ، خیلی از جلسات ، من رو تنها نذاشت و ... و خیلی چیزها رو تحمل کرد . واقعا !!
راستی ! از همه ی دوستانی که دعوت کردن یا احوال پرسیدن تشکر می کنم و عذر خواهی برای ... !
اما از این حرف ها که بگذریم ... کنکور هم دادیم . رتبه من 2280 شد. هنوز نتایج انتخاب رشته نیومده که از اون هم آگاهتون کنم .
از حس شعر هم بگم که حسابی ته کشیده و شاید اگه این طور نبود ، این وبلاگ این طور نمی شد .
شاید این ، پایان کار این وبلاگ باشه ، شاید هم نه ... باز هم از همه ی دوست های خوبم تشکر می کنم .
خدا نگه دار
|
+| نوشته شده توسط
مهدی حمیدی در دوشنبه یازدهم شهریور 1387
|
